Food & Family, NONNA

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

Jarenlang en van jongs af aan was de keuken van mijn nonna het centrum van het familiegebeuren. Elke zondag ontmoetten we elkaar aan een tafel waar schotels doorgegeven en elkaars borden gevuld werden. Samen eten bindt. Het vulde ook de maag voor de dag(en) erna; nog nooit ben ik er vertrokken zonder oogst uit de tuin, meegebrachte kazen en worsten uit Abruzzo, olijfolie, verse gnocchi, tomatensaus of restjes van het avondmaal, netjes verdeeld onder kinderen en kleinkinderen. We gingen naar huis met zakken, dozen en bakjes.

Haar tuin is er een dat zich een typisch citétuintje laat noemen. Praktisch nut gaat voor op esthetiek. Eenvoud op stijl. In een onooglijk stalletje valt een beetje licht op bonen en zaden die er mogen drogen. Konijnen zijn er niet meer; de hokken wel. Achteraan scharrelen kippen en pikken ze langzaam het weinige keukenafval weg. Er hangt een veel te lage wasdraad langs het veel te smalle pad. En hoe dat allemaal mooi kan zijn. Oh ja, de boom geeft walnoten.

Er zijn een aantal ideeën gepasseerd voor dat dit portret werd gemaakt. Maar toen ik zag hoezeer ze haar kippen koosde, wist ik dat dit element zeker een onderdeel van de foto moest worden.

De tijd verstrijkt en het leven kort. De lieve bezorgdheid blijft. Over haar familie vooral. Dat dat het allerbelangrijkste is. En hoe het met de kinderen gaat. Goed, zeg ik dan meestal onbezorgd. Naïef, zal ze denken want zij weet hoe snel veraf en hoe onvast alles kan worden. En hoe moeilijk verdriet is.

Dat ze gelijk heeft, denk ik nu.

familieportretten

 

Verder lezen

Soms lijkt het wachten, maar dat hoeft het niet te zijn – THUISKOMEN

Vorig jaar startte ik met een kleine reeks beelden Soms lijkt het wachten, maar dat hoeft het niet te zijn. Een project dat ontstaan is in de straat en dat me is blijven boeien. Ik heb er toen enorm veel plezier en spanning aan beleefd.

Het is een verhaal over tijd en ruimte. Over kijken en gezien worden. Over momenten die tussen de dagdelen door vallen.

Vandaag ging ik opnieuw op stap om beelden te zoeken. Bij thuiskomst kreeg ik dit:

 

Food & Family, JOHN

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

John houdt van feestjes. Punt. En lekker eten. En drinken. Kijk, wie spontaan een noche cubana in hartje zomer organiseert, royale Bickyburgers tijdens een verjaardag serveert, in de kookgroep Cavalieri in Cucina zit en culinaire reizen maakt, een disco verjaardagsfeest houdt, en gasten tijdens elke gelegenheid verwent met ontzettend smakelijke glazen en borden, is een deler en een levensgenieter.

f&f-John-scherm-960-srgb

Verder lezen

Food & Family, ALESSIO GABRIELE

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

“Alle soorten vlezen”.

Sommige uitspraken blijven een mens achtervolgen. En dat is maar goed ook. Deze vormde de basis voor het portret dat ik van Alessio maakte. Voor het eerst in de reeks wordt het model zelf het gerecht of het ingrediënt. De bereiding is eenvoudig, het vlees mager. Enkele jaren geleden was Alessio nog een overtuigd vegetariër; vandaag zet hij maar graag zijn tanden in een schijf gerijpte prosciutto en begint hij al helemaal te watertanden bij de aanblik van een barbecue vol arrosticini.

familieportretten

Verder lezen

Food & Family, STEVEN

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

Geen etentje of zomerse barbecue die eindigt zonder zoete stilte aan de eettafel, waar romig verlangen en vervulling elkaar treffen. Niet de ingewikkelde bereidingen of exclusieve ingrediënten maken het verschil; wel de pure en correcte smaak. Hij draaide al zijn eigen versie van stracciatella, mokka, mojito, speculaas, kokos en appel-kaneel, chocolade, hot chocolate en framboos.

In het verleden doopte Steven het quizgroepje dat hij met zijn vrouw vormde al de ijsboerkes. Tot ieders jolijt en goedkeuring. Bovendien werden beide kinderen grootgetrokken op een dieet van moeders melk en vaders ijs. Oké, dat laatste is licht overdreven, maar de gulzigheid naar een  zacht en koel coupeje troost is nooit een zonde geweest onder het dak bij Steyls-Bellen.

In dit beeld van mijn broer, in een oerhouding die even goed het begin als het einde van het leven toont, poog ik een levendige herinnering aan hoe dicht en hoe plots en hoe hard de dood voor je kan staan, in te vriezen.  Met deze opname wil ik zijn leven vieren. Het leven.

En de ijskast.

Lang leve.

familieportretten

Verder lezen

Food & Family, IVANA

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

De moestuin van mijn ouders passeerde eerder al in deze reeks, bij het portret van mijn vader. Voor het portret van mijn moeder wist ik dat er opnieuw inspiratie te plukken was in de hof en haar beleving hierin. Haar gewroet in de aarde geeft wel eens de indruk dat ze er deel van uitmaakt. Alsof we ooit uit de aarde zijn opgestaan, maar ondertussen onze eigen wortels hebben doorgesneden.  Niet zij, zo lijkt het wel. Onder haar voeten creëert ze nieuw leven. Met zwarte vingers en een groen hart.

Ik wilde de pure en eerlijke relatie tot de natuur benadrukken. Het leven dat in de moederschoot ontstaat en waar het altijd naar teruggrijpt. Waar het groeit en gekoesterd wordt in de armen van mijn moeder.

food family portret

Verder lezen

Food & Family, LESLEY

In dit Food & Family project ga ik op zoek naar de tafelzwaktes van mijn dierbare familieleden. Samen met hen heb ik nagedacht over hetgeen hen bindt aan voedsel, een zekere keuken, specifieke bereiding, favoriete ingrediënt, smaak of plaats. Welkom bij deze hongerige serie van familieportretten.

 

Omdat ze het thuis ook altijd voor het zeggen heeft:

“Als eega was dit niet de eerste keer dat ik voor zijn lens verscheen. Deze fotosessie was een uitdaging, ook voor mij. Degenen die me kennen weten dat de geur van versgebakken cake vaak in huis hangt. Het bereiden van taarten, cakes en muffins werkt rustgevend, bijna therapeutisch. We waren er dus vrij snel uit: chocolade en zoetigheid vormden het concept.

Maar ons eerste idee van de taartenfee in een bos te midden van zelfgebakken taarten ging volledig de mist in: de locatie bleek lastiger dan voorspeld en het vooropgestelde idee was moeilijker in beeld te brengen dan vooraf ingeschat werd. De foto’s waren voor Jody niet goed genoeg en dus werd er gewerkt naar een tweede sessie: een feestelijke taart, een binnenlocatie en weg met het idee van de suikerfee. Iets feestelijker, iets meer ‘glamour’, de sweetie en de sweets aan dezelfde tafel.”

FF-sjabloon-web3

Verder lezen